Henryk Sienkiewicz
Bajka (сказка)

Za górami, za morzami (за горами, за морями), w dalekiej krainie czarów (в далекой стране чудес=в волшебной стране), przy kolebce małej księżniczki (при колыбельке маленькой принцессы) zebrały się dobre wróżki ze swą królową na czele (собрались добрые феи со своей королевой во главе).
I gdy otoczywszy księżniczkę (и когда, окружив принцессу,) patrzyły na uśpioną twarzyczkę dzieciny (смотрели на спящее лицо ребенка), królowa ich rzekła (королева их сказала):
— Niechaj każda z was obdarzy ją jakim cennym darem (пусть каждая из вас одарит ее каким=каким-нибудь ценным даром), wedle swej możności i chęci (по своей возможности и желанию)!
Na to pierwsza wróżka (на это первая фея), pochylając się nad uśpioną (наклонившись над спящей), wypowiedziała następujące słowa (произнесла=вымолвила следующие слова):

  • Za górami, za morzami, w dalekiej krainie czarów, przy kolebce małej księżniczki zebrały się dobre wróżki ze swą królową na czele.
    I gdy otoczywszy księżniczkę patrzyły na uśpioną twarzyczkę dzieciny, królowa ich rzekła:
    — Niechaj każda z was obdarzy ją jakim cennym darem, wedle swej możności i chęci!
    Na to pierwsza wróżka, pochylając się nad uśpioną, wypowiedziała następujące słowa:



— Ja daję ci czar piękności i mocą moją sprawię (я даю тебе очарование=заклинание=волшебный дар красоты и силой своей делаю=сделаю так), że kto ujrzy twarz twoją (что кто увидит лицо твое), pomyśli, iż ujrzał cudny kwiat wiosenny (подумает, что увидел прекрасный=чудесный весенний цветок).
— Ja — rzekła druga — dam ci oczy przezrocze i głębokie jak toń wodna (я — сказала другая — дам тебе глаза прозрачные и глубокие как бездна вод=морская бездна).
— Ja dam ci powiewną i wysmukłą postać młodej palmy — ozwała się trzecia (я дам тебе легкий и стройный стан молодой пальмы — отозвалась третья; powiew — дуновение).
— A ja — mówiła czwarta — dam ci wielki skarb złoty (а я — говорила четвертая — дам тебе большой золотой клад), dotychczas w ziemi ukryty (до сих пор в земле укрытый).
Królowa zamyśliła się przez chwilę (королева задумалась в течение минуты=какое-то время), po czym, zwróciwszy się do wróżek, tak zaczęła mówić (после чего, обратившись к феям, так начала говорить):

  • — Ja daję ci czar piękności i mocą moją sprawię, że kto ujrzy twarz twoją, pomyśli, iż ujrzał cudny kwiat wiosenny.
    — Ja — rzekła druga — dam ci oczy przezrocze i głębokie jak toń wodna.
    — Ja dam ci powiewną i wysmukłą postać młodej palmy — ozwała się trzecia.
    — A ja — mówiła czwarta — dam ci wielki skarb złoty, dotychczas w ziemi ukryty.
    Królowa zamyśliła się przez chwilę, po czym, zwróciwszy się do wróżek, tak zaczęła mówić:

— Piękność ludzi i kwiatów więdnie (красота людей и цветов вянет). Urocze oczy gasną wraz z młodością (очаровательные глаза гаснут вместе с молодостью), a i w młodości często zaćmiewają się łzami (и в молодости часто помрачаются слезами). Wicher łamie palmy, a wiatr pochyla wysmukłe postacie (вихрь ломает пальмы, а ветер наклоняет=гнет стройные станы). Złota kto nie rozdziela między ludźmi (золота кто не разделяет между людьми), ten budzi ich nienawiść (тот будит их ненависть), a kto je rozdzieli, temu pustka zostaje w skrzyni (а кто его разделит, тому пустота остается в коробке=пустой сундук остается; skrzynia — коробка, ящик, сундук). Przeto nietrwałe są wasze dary (поэтому непостоянны ваши дары).
— Cóż jest trwałego w człowieku (что же есть постоянного в человеке) i czymże ty ją obdarzysz, o królowo nasza (и чем же ты ее одаришь, о наша королева)? — pytały wróżki (спрашивали феи).
A na to królowa (а королева на это):

  • — Piękność ludzi i kwiatów więdnie. Urocze oczy gasną wraz z młodością, a i w młodości często zaćmiewają się łzami. Wicher łamie palmy, a wiatr pochyla wysmukłe postacie. Złota kto nie rozdziela między ludźmi, ten budzi ich nienawiść, a kto je rozdzieli, temu pustka zostaje w skrzyni. Przeto nietrwałe są wasze dary.
    — Cóż jest trwałego w człowieku i czymże ty ją obdarzysz, o królowo nasza? — pytały wróżki.
    A na to królowa:



— Ja jej dam dobroć (я ей дам доброту). Słońce jest wspaniałe i jasne (солнце — великолепное и ясное), ale gdyby nie ogrzewało ziemi (но если бы не грело земли=землю), byłoby tylko martwo świecącą bryłą (было бы только мертво светящей глыбой). Dobroć serca jest tym, czym ciepło słońca (доброта сердца есть тем, чем тепло солнца=то же, что и тепло солнца): ona daje życie (она дает жизнь)… Piękność bez dobroci jest jako kwiat bez woni (красота без доброты — как цветок без запаха=аромата) albo jak świątynia bez bóstwa (или как храм без божества). Oczy mogą podziwiać taką świątynię (глаза могут любоваться=восхищаться таким храмом), ale dusza nie znajdzie w niej ukojenia (но душа не найдет в нем успокоения=утешения).

  • — Ja jej dam dobroć. Słońce jest wspaniałe i jasne, ale gdyby nie ogrzewało ziemi, byłoby tylko martwo świecącą bryłą. Dobroć serca jest tym, czym ciepło słońca: ona daje życie… Piękność bez dobroci jest jako kwiat bez woni albo jak świątynia bez bóstwa. Oczy mogą podziwiać taką świątynię, ale dusza nie znajdzie w niej ukojenia.

Bogactwo bez dobroci jest piastunką samolubstwa (богатство без доброты есть воспитательницей самолюбия). Nawet miłość bez dobroci jest tylko ogniem (даже любовь без доброты есть только огнем=это только огонь), który pali i niszczy (который жжет и уничтожает). Wiedzcie, że wasze dary mijają, a dobroć trwa (знайте, что ваши дары проходят, а доброта продолжается=остается); jest ona jak źródło, z którego im więcej wody wyczerpiesz (она как источник, из которого чем больше воды вычерпаешь), tym więcej ci jej napłynie (тем больше ее натечет). Więc dobroć — to jedyny skarb niewyczerpany (так что доброта — это единственное неисчерпаемое сокровище).

  • Bogactwo bez dobroci jest piastunką samolubstwa. Nawet miłość bez dobroci jest tylko ogniem, który pali i niszczy. Wiedzcie, że wasze dary mijają, a dobroć trwa; jest ona jak źródło, z którego im więcej wody wyczerpiesz, tym więcej ci jej napłynie. Więc dobroć — to jedyny skarb niewyczerpany.

To rzekłszy królowa wróżek pochyliła się nad śpiącą dzieciną (сказав это королева фей наклонилась над спящим ребенком) i dotknąwszy rękami jej serca rzekła (и коснувшись руками ее сердца сказала):
— Bądź dobrą (будь доброй)!

  • To rzekłszy królowa wróżek pochyliła się nad śpiącą dzieciną i dotknąwszy rękami jej serca rzekła:
    — Bądź dobrą!

Напоминаю, чтобы поделиться текстом, нажимайте на кнопочку «поделиться», которая находится ниже, под статьей. Спасибо!


Если материал был полезен, мы будем рады поддержке! Это можно сделать тут:

Как еще нас поддержать



Генрик Сенкевич по методу Ильи Франка / Henryk Sienkiewicz «Bajka»

Одно мнение о “Генрик Сенкевич по методу Ильи Франка / Henryk Sienkiewicz «Bajka»

Добавить комментарий